روز شنبه هفته گذشته مجددا روزنامه نگار دیگری در افغانستان (آقای صمد روحانی) توسط افرادی مسلح ربوده و یک روز پس از آن جسد بی جان او پیدا شد. هفته پیش از آن نیز روزنامه نگاری در کشور سومالی نیز به قتل رسیده بود. و اینها در حالی است که اوج نا امنی برای حرفه روزنامه نگاری در کشور عراق همچنان مثل سال های گذشته ادامه دارد و اخبار قتل و آزار روزنامه نگاران در این کشور کماکان منتشر می شود.
متاسفانه حرفه روزنامه نگاری بیشترین آسیب پذیری را نسبت به سایر حرفه ها درقبال نا امنی های جهانی دارد و سازمان های بین المللی و به تبع آن دولت ها عملا کمتر به ضرورت چاره اندیشی نسبت به کاهش این آسیب پذیری ها و اتخاذ تصمیمات راهبردی در این زمینه پرداخته اند. گروه های مخالف دولت ها در پاره ای کشورهایی که از ضریب امنیتی نازلی برخوردارند با قتل یا آزار روزنامه نگاران معمولا دو هدف را تعقیب می کنند: یا از این طریق به طور مقطعی راهی برای کسب منافع بیشتر برای خود می جویند و یا اینکه با پرهزینه کردن کار روزنامه نگاری درصدد ارعاب روزنامه نگاران برای جلوگیری از اطلاع رسانی از وقایع مربوطه هستند.
آمار گسترده کشته شدگان روزنامه نگار در چند سال گذشته زنگ خطر و نقطه هشداری برای اوضاع نابسامان فعلی است. این هشدار با در نظرگرفتن گسترش نا امنی ها بیشتر و جدی تر هم می شود. انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران با محکوم کردن قتل های اخیر همکاران روزنامه نگار خود و تسلیت به خانواده های آنان و جامعه روزنامه نگاری دنیا در این رابطه،اظهار تاسف عمیق خود را نسبت به بی تفاوتی مراجع بین المللی و دولت ها در این ارتباط اعلام می دارد و امیدوار است روند نا امن فعلی برای حرفه روزنامه نگاری هرچه زودتر جهتی معکوس یابد.